ایران در ۲۰ سال پس از پیرترین کشورها محسوب شده و در ۳۰ سال آتی پیرترین میهن عالم هستیم! بطوریکه از هر ۳ نفر نسبتاً یک نفر بالای ۶۰سال سن دارااست , تصور این‌که در‌این بازه کوتاه چه اتفاقی برای مردمان میفتد زیاد تلخ است و حتما تلخ‌تر از پاندمی کروناست .
۲۹ ارديبهشت ۱۳۹۹ – ۱۲ : ۰۴ اجتماعی طبابت ایده ها
کشور ایران در 30 سال آتی به پیرترین مرز و بوم عالم تبدیل می‌شود!
به نقل از تیم اجتماعی خبرگزاری تسنیم ; پزشک معالج محمد اسماعیل اکبری , مشاور خوب وزیر بهداشت , به مناسبت روز سی ام اردیبهشت , روز ملی جمعیت کشور ایران در پیامی , با اشاره به پر رنگ شدن دست اندرکاران حساس مرگ و میر با بالا رفتن سن , نسبت به پیرتر شدن جمعیت مرزو بوم هشدار بخشید و بر لزوم اعتنا به ساختارهای جمعیتی تاکید کرد .

در نوشته پیام پزشک محمد اسماعیل اکبری به مناسبت روز ملی جمعیت کشور ایران آمده است :

این متن به مناسبت روز سی ام اردیبهشت ماه روز ملی جمعیت ایران نثار میشود ; روز جاری عالم و مرزو بوم ما مشغول مقوله ای به اسم آلودگی با ویروس کروناست که با توانمندی , ساختارهای تندرست اقتصاد , تمدن و رابطه ها اجتماعی و چه بسا رابطه ها خانوادگی را پایین تاثیر قرار داده است .

تا به امروز قریب 4 . 5 میلیون نفر در دنیا دچار شده‌اند و قریب 300 هزار نفر از آن‌ها فوت کرده‌اند ; تمامی اشخاص در کلیه سنین در گیر شده‌اند البته ابتلای سالمندان به دلیل نقصانهای ایمنی و بیماری همراه , بیشتر است ; میانگین سن فراتر از 50 سال و سن اشخاص فوت شده نیز بیشتر در مجموعه سالمندی است .

کشورهای غربی به عارضه ها متفاوت که مهم ترین آن ها ساختارهای سیاسی , اقتصادی و اجتماعی مملکت و سالمندی بود , تسلیم پذیری بیشتر داشتند . آن‌ها با دانش و یوزرها علمی بیشتر نتوانسته اند نقاط ضعف سالمندی را جبران نمایند و درمقابل آن درمانده اند و گهگاه به مبادرت های غیر اخلاقی متوسل شده‌اند , این در حالیست که کشورهای غربی با تکنیکهای «موثر»«مهاجرپذیری» توانسته‌اند مجموعه مولد در سن فعالیت خویش را تامین نمایند و از نگاه اقتصادی پاسخگوی رویش اجتماعی باشند البته مراعات کردیم که همین تیم مولد و کارا نتوانست با هجمه بیماری در جمعیت سالمند رویارویی نماید و درمانده از ارائه سرویس ها سزاوار شد .

نگاه مصداقی بدین مولفه روشن نشان می دهد که چه بسا با گنج بالا و توانمندی علمی نتوانستند از عهده پاسخگویی به نیازهای سالم سالمندان برآیند , سالمندان در بخش تندرست بطور کلی 10 – 5 برابر میانسالان و جوان ها نیازهای تن درستی دارا‌هستند ; نیازهای حساس , کم عقل , اجتماعی , اقتصادی که می بایست به وسیله تیم های مولد برنا تامین شود .

در پژوهش ها بزرگ چهار عامل مرگ در عالم عبارتند از : رژیم غذایی نا مناسب , فشار خون بالا , مصرف دخانیات و دیابت . هر چهار استدلال با بالا رفتن سن بیشتر می گردند به نحوی که فقط 24 درصد اشخاص سالمند ( بزرگتر از 65سال ) از میوه و 40 درصد از سبزی مطلوب استعمال می کنند . بیش تر از 64 درصد همین اشخاص به فشار خون دچار می‌باشند یعنی از هر 20 نفر سالمند 13نفر فشار خون دارا‌هستند و از هر 10 نفر سالمند 6 نفر دیابت دارا‌هستند قریب 80 درصد سرطان ها را سالمندان دچار می گردند . مخارج مربوط به محافظت از این بیماری و حفظ سالمندان بالاترین مخارج حوزه سالم است که می بایست به وسیله جوان ها تامین شود .

نگرانی با اهمیت که موجود هست آیا جوان ها روز جاری به تفکر زمان سالمندی خویش میباشند آیا آن‌ها به میزان کافی فرزند دارا هستند که پاسخگوی نیازهای خودشان در سالمندی باشد . همان طور که در پاندمی کرونا چشم شد , هیچ سرزمین ثروتمندی با ساختارهای تامین اجتماعی نتوانست پاسخگوی این نیاز باشد و واجب است تمامی چیز بر خانواده و فردیت بشر برگردد . ولی حالت ما درباره با سالمندان چه گونه است؟ دنیا در زمان 70سال پیشین حدود 5سال کهن سال خیس شده‌است , یعنی وسط سنی از 26 . 6 به 31 . 3 سال رسیده است , ولی در کشور ایران متاسفانه نزدیک به 60 سال پیشین 10سال مسن خیس شده ایم و وسط سن از 20 . 2 سال به 30سال رسیده است , این رخداد اثبات نمی ماند و کماکان پیرتر می شویم . اکنون کمتر از 10درصد جمعیت را سالمندان تشکیل می دهند و ما میهن برنا تلقی می شویم .

جهانیان در حین معضل کرونا شاهد بودند جوان ها در هر زمینه‌ای حتمی بود در حوزه تندرست , در حوزه امنیت و در کارها اجتماعی افتخار آفریدند البته حالت چنین نمی‌ماند و ما هر ساله در هم اکنون مسن شدن هستیم .

بطوریکه در 20 سال بعداز پیرترین کشورها محسوب شده و در 30 سال آتی پیرترین مملکت عالم هستیم! بطوریکه از هر 3 نفر نسبتاً یک نفر بالای 60سال سن دارااست , تصور این که درین دوران کوتاه چه اتفاقی برای مردمان میفتد فراوان تلخ است و حتما تلخ‌تر از پاندمی کروناست ; جوان ها با چه زحمتی بایستی جبران ضررها نمایند و حتما مدیر روز جاری ما‌را تحت سؤال برده و مصائب خویش را برای مدام به اسم مدیران روز جاری و روز گذشته و فردا ثبت خواهند کرد .

جهان برای جبران این چالش فراگیر دو خط مش را تعیین نموده است : 1 – تشویق به فرزند‌آوری بعداز تشکیل خانواده که روش حیاتی نجات یک جامعه است . 2 – مهاجر پذیری نیروهای کارآمد برای گرداندن چرخه اقتصاد . پاندمی کرونا نشان اعطا کرد , اگر‌چه چاره دوم تا به امروز موءثر بوده , البته به دلیل سالمندی و کاهش فرزندآوری در مقابل این عارضه تسلیم شد و اقتصاد مولد سرمایه داری نتوانست پاسخگوی نیازهای مردمان باشد , آنچه میماند وصلت است و فرزند آوری که جبران این تلخی را می نماید و آنرا به شیرینی غیر قابل وصفی تبدیل می نماید , آیا در جهان سمت و موقعیتی فراتر و والاتر و پویاتر و با عظمت خیس از «مادری» موجود هست , آیا هیچ زنی قادر است بگوید اینجانب مفتخر به فلان علم و پست و جایگاه هستم , در حالیکه از تیتر «مادری » بدور باشد . افتخار مدیران اثرگذار روز جاری زن عالم , مامان بودن آنان است , مراد عدم تامین رده اجتماعی برای زنان نیست , البته مبادا کاری کنیم که‌این تعریف رفیع و با ارزش و به یادماندنی را از آن ها بگیریم .

«مادر بودن» خیر صرفا «خانواده » را بر پا می‌دارد بلکه «جامعه » را میسازد , هیچ جامعه ای سوای مادر ها نمی تواند پابر جا بماند . پشتیبانی از مادری و مامان بقای اجتماعی را به همراه داراست . جامعه ای میماند و رویش می نماید که مادر ها بیشتر و موثرتری داشته باشد . در پژوهش ها بزرگ میان المللی هیچ متخصصی از جمله بیولوژیک , صنعتی نتوانست مقابل سمت مادری برای رویش تداوم بیاورد . مورخ نیز گویای همین حقیقت است . ما‌درها سازندگان و ارتقاء دهنده جامعه میباشند .

برنا ماندن جامعه در گرو وجود خوش‌یمن «مادران »است و این یعنی اقتدار آفرینی برای میهن و پرورش اقتصادی , علمی و فرهنگی یک جامعه . ما از پشتیبان های کارکشته مذهبی برای فرزندان برخورداریم , نبی اعظم ( ص ) به انبوه جمعیت ما افتخارمیکند ( نهج الفصاحه ج 1144 ) , رهبر کبیر انقلاب اسلامی که عفو وبخشش معبود بر وی باد , جمعیت 200 – 150 میلیونی را برای سرزمین التماس می نماید , رهبر معظم انقلاب ( حفظه الله والا ) همین معنی را تعبیروتفسیر می نماید و سماجت بر حل چالش دارا‌هستند .

سیاستهای کلی جمعیت را سال 1393سی ام اردیبهشت ماه بیان می نمایند , دولت جمهوری اسلامی به ثبت میرساند و بیان می نماید , ولی روز آپدیت شرایط بدتر می شود . روز جاری مادر ها هرچند در عرصه های ایثار گری می درخشند و معرفی می گردند , البته در ساختارهای اجرایی و مدیریتی امتیاز نمی گیرند . پشتیبانی ساختار اجرایی و سیاست گذاری مرزوبوم ازمادر بودن و مامان شدن آنقدر ضعیف است که صرفا با ایثار جوان ها این سمت «والاحفظ »می شود . در سال 1398 تعداد 170هزار میلاد مثبت ثبت از سال 1397کمتر داشتیم و سال 1397 هم120 هزار ولادت مثبت از سال 1396کمتر داشتیم . البته ببینید که هیچ صدایی بلند نشده و هیچ ساختار اجرایی شم ور شکستگی نکرد . کدام سرمایه است که از آدم و نیروی انسانی فراتر باشد , چه اتفاقی افتاده است که با کوچکترین رویش اقتصادی خرسند می شویم , ولی با ولادت یک فرزند اهل ایران خیر , چه‌طور است که با یک اتفاق نابسامان زمین‌لرزه و سیل به هیجان مبتلا می شویم , ولی با کاهش 170هزار به دنیاآمدن در زمان یک سال اتفاقی نمی‌افتد .

روی کلام اینجانب با جوان ها عزیز است به آن‌ها که خدا بلندمرتبه وتعالی و معصومین درود الله علیهم اجمعین و سیاست گذاران اساسی اصلی ترین آسمان را برایشان «مادر شدن » و «پدر شدن » تعریف کرده اند . این حدیث شریف از باب الحوائج امام کاظم ( ع ) است که «روزی فرزند را معبود عزوجل می‌دهد » ( کافی جلد 6 – برگه 3 ) . ما با شاخصهای ابتر و ناقص ارزشیابی می کنیم ولی فطرت چیز دیگری است ; مرد برنا در موضع رفیع بابا شدن است که می‌ماند و افتخار می آفریند , بابا است که با نگاه به آتی فرزندانش , فعالیت می نماید و افتخار آفرینی می نماید .

پاسخ ترک

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید